Tips van reizigers, per plek: waar eet je goed, waar slaap je, wat moet je zien?
Een park op een oud spoorviaduct aan de westkant van Manhattan. Loop van zuid naar noord (vanaf Gansevoort Street) en eindig bij Hudson Yards.
De Hagia Sophia is een moskee: buiten de gebedstijden kun je erin. Bedek je schouders en knieën; vrouwen bedekken hun haar (een sjaal is genoeg). Op vrijdag rond het middaggebed is het druk.
Met de lift ga je naar de toren van de grootste kerk van IJsland, met uitzicht over de gekleurde daken van Reykjavik en de bergen erachter.
Ook als je niet met de trein gaat: loop even binnen in de grote stationshal van Antwerpen-Centraal, een van de mooiste stations van Europa.
Rond San Marco en de Rialtobrug is het overdag druk. Verdwaal in Cannaregio of Castello: daar wonen de Venetianen nog en vind je rustige kanalen en eenvoudige bacari voor een cicchetto.
Voor het monumentale deel met de mozaïekbank en de salamander heb je een kaartje met een tijdslot nodig; reserveer online. Het grootste deel van het park eromheen is vrij toegankelijk.
Overdag loop je er in een mensenmassa. Vlak na zonsopkomst is de brug bijna leeg en heb je het licht over de Moldau en de burcht voor jezelf.
De tuin rond het Rijksmuseum is gratis toegankelijk, met beelden en een rustig bankje midden in de stad. En de fietsers rijden dwars door de passage onder het museum: kijk uit als je erdoor loopt.
Overal in Rome staan nasoni, kleine fonteintjes met drinkbaar water. Neem een navulbare fles mee; houd je vinger onder de tuit, dan spuit het water omhoog als een drinkfontein.
De pont naar Staten Island is gratis en vaart langs het Vrijheidsbeeld. Ga aan de rechterkant staan op de heenweg voor het beste zicht, en neem op Staten Island gewoon de volgende boot terug.
De vrijstad in Kopenhagen is een bezoek waard. Respecteer de bewoners en de borden: op sommige plekken mag je niet fotograferen. Aan de randen lopen mooie paden langs het water.
Het plein in Marrakech komt pas echt tot leven bij zonsondergang, als de eetkraampjes opengaan. Wie een foto maakt van slangenbezweerders of muzikanten, wordt geacht iets te geven: vraag het van tevoren.